Διαγνωστική Λαπαροσκόπηση

Η κύρια αιτία της διαγνωστικής λαπαροσκόπησης είναι ο έλεγχος των αιτίων που προκαλούν χρόνιο πόνο άγνωστης προέλευσης και την αντιμετώπιση των προβλημάτων που τον προκαλούν.

Διενεργείται υπο γενική αναισθησία. Εάν διαπιστωθεί ότι ο πόνος προέρχεται από συμφύσεις που έχουν δημιουργηθεί στο εσωτερικό της κοιλιάς ανάμεσα στις εντερικές έλικες, τότε η διαγνωστική λαπαροσκόπηση μετατρέπεται σε επέμβαση, την λαπαροσκοπική συμφυσιόλυση.

Για τη δημιουργία χώρου για τα προς εισαγωγή χειρουργικά εργαλεία και την εκτέλεση της εγχείρησης εν συνεχεία, η κοιλιακή χώρα αρχικά διογκώνεται με 2-3 λίτρα αερίου διοξειδίου του άνθρακα (CO2), το οποίο φυσικά μετά την εγχείρηση αφαιρείται. Συνεπώς, το κοιλιακό τοίχωμα  (δέρμα, λιπώδης ιστός, μύες) απομακρύνεται από τα όργανα της κοιλιάς, δημιουργώντας ένα είδος «θόλου». Κατά αυτόν τον τρόπο γίνεται καλύτερη αξιολόγηση των οργάνων της κοιλιάς.

Στη συνέχεια, στην υπομφάλια τομή εισάγεται μια οπτική (λαπαροσκόπιο ή ενδοσκόπιο) πλάτους 10 χιλιοστών. Η οπτική αυτή φέρει μια κάμερα (βιντεοκάμερα), η οποία επιτρέπει την αξιολόγηση της κοιλιακής χώρας από μια μεγάλη οθόνη αλλά και την βιντεοσκόπηση όλης της εγχείρησης. Με ειδικά λαπαροσκοπικά μικροεργαλεία λύνονται οι συμφύσεις με μικρότερο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη επάνοδο στη φυσιολογική δραστηριότητα, μικρότερο κίνδυνο αιμορραγίας και μόλυνσης του χειρουργικού τραύματος, αλλά και μειωμένο κίνδυνο για νέες μετεγχειρητικές συμφύσεις.

Στην αποκλειστικά διαγνωστική λαπαροσκόπηση της κοιλιακής χώρας μέσω λαπαροσκόπησης, Ο Δρ. Δημήτριος Ζυγούρης εφαρμόζει την τεχνική της λαπαροσκοπικής Χειρουργικής μίας οπής στην Κλινική «Άγιος Λουκάς», Θεσσαλονίκης.

Εάν με βάση τα ευρήματα εξελιχθεί σε χειρουργική επέμβαση στις σάλπιγγες, τις ωοθήκες, τη μήτρα, τα λεμφογάγγλια κ.τ.λ., δηλαδή σε λαπαροσκοπική εγχείρηση, για την ασφαλή εισαγωγή των χειρουργικών εργαλείων (λαβίδες, ψαλίδια, χειρουργικά νήματα και βελόνες κ.τ.λ.) στην κοιλιακή χώρα, είναι απαραίτητα περαιτέρω σημεία πρόσβασης. Συνεπώς πραγματοποιούνται στην περιοχή υπερηβικά έως 3 πρόσθετες οπές 0,5 του εκατοστού περίπου, δια μέσω των οποίων εισάγονται ανάλογου μεγέθους εργαλεία. Κατά κανόνα, οι οπές αυτές επουλώνονται γρήγορα χωρίς να αφήνουν αντιαισθητικές ουλές.

Ορισμένες φορές είναι απαραίτητο ένα πρόσθετο εργαλείο εντός της μήτρας (π.χ. για τον έλεγχο της διαπερατότητας υγρού ή αερίου στη σάλπιγγα, την επονομαζόμενη υστεροσαλπιγγογραφία : για το σκοπό αυτό, δια μέσω του κόλπου στερεώνεται μια μήλη στον τράχηλο της μήτρας, για την έγχυση χρωστικής ουσίας .